Publicidad:
Terra
La Coctelera

...

http://susurrosyparedes.blogspot.com/

Beste nonbait...

Ezin dut pakea aurkitu, baina nire ohea basamortuan iturri bat dagoela ba dakit, ezin dut musika onena egin, ta bi urte egiten duela oraintxe bertan.... Ezin dut album on bat kompondu.

Bakarrik sentitzen naiz, ta ez da erremedio hori konpontzeko...

Egunak pasatzen dira ta ezin dut elkarrizketa bat ondo egin gendearekin... Nire begiak hutsik daude ta gauza bat behar dut ta ezin dut sinetsi, naiz inoiz sinetsi egin dudalako.

Egunak beltzak dira, euritsuak, eta batzuetan hemendik joan nahi dut, baina, nora?....

Hemen idazten dut azken aldietan, desagertzen nahi dut, berriro hasteko, beste blogetan, beste gendearekin, ta nire bizitza berriro bizitzeko, askatasunarekin.

Beste nonbait nahi dut, besteak beste, kanpoan...

Los ojos que no ven en vigilias

Es el respooso iluminado, ni fiebre ni languidez sobre el lecho, sobre el prado.

Es el amigo, ni ardiente ni débil, el amigo.

Es la amada, ni torturante ni atormentada. La amada.

El aire y el mundo no buscados. La vida.

- ¿Era, pues, esto?

- Y el sueño que refresca.

http://www.youtube.com/watch?v=yn8e73RJ2Ok

A quien corresponde...

Hay quien vive tanto del pasado que justifica cualquier presente

La ciudad es un mundo...

... Y hoy la ciudad nos enseña que no soy ni seré tu mejor amante.

Ya estoy de vuelta...

Hola a todos los compis:

Acabo de volver a caseja y después de tanto tiempo muchos me han dicho que todos preguntásteis por mí y que me echábais de menos... Sinceramente me agradó, no pensé que prácticamente nadie me echase en falta aunque bueno.

Me ha sorprendido la cantidad de barbaridades que la peña se ha inventado sobre mí, desde que me he ido a Suecia a vivir hasta que me secuestraron, eso sí he podido descojonarme a gusto leyéndolas jejeje.

Estoy de vuelta, necesitaba este laissez faire durante un tiempo y lo dediqué a volver a ser Yo Mismo, a aprender a pelar patatas y cocinar, a aprender sobre neurobiología, filosofía, y todas esas cosas que no interesan yo en día a casi nadie ya.

Sólo puedo deciros que ha sido sin lugar a dudas la mejor o de las mejores etapas de mi vida.

Soy muy feliz, y ahora también estoy sumamente feliz de haber vuelto y de volver a hablar con todos vosotros compañeros del viaje que es la vida.

Gracias por acordaros de mí.

Shutter Island

Bueno volví por los compis que les gusta el tema de música y tal que trato aquí.

Hoy os cuento sobre Shutter Island, es un libro de un escritor que llevo leyendo de hace meses porque cayó en mis manos esta obra y me ha dejado enganchado.

El autor es Dennis Lehane y por lo menos a mí que he leído centenares o miles de libros en toda mi vida me ha dejado enganchado desde la primera a la última página.

La madrugada del sábado me quedé sin salir incluso solo para estar 7 horas leyéndolo hasta las 6 am sin parar y terminar la novela.

Hoy fui a ver la peli que la verdad aunque está bien por Scorsese me ha decepcionado, supongo que es difícil una adaptación cinematográfica de un libro que compense la obra escrita, tal vez por eso nunca consideré el cine como un arte y cuanto más adaptaciones veo más me reafirmo en eso.

Pues nada, que leáis el libro los que podáis, os aseguro que os encantará y eso sí aunque hayáis visto ya la peli tiene muchos cambios con el libro y no le llega a la suela la adaptación.

Nunca me enamoraría de noche

Últimamente no tengo mucho tiempo libre, así que paso apenas 5 minutos por este trasto infernal llamado ordenador para escribir cuatro cosas que no repercuten lo más mínimo en la rutina diaria de quienes me siguen leyendo todavía.

Son las 7 de la mañana y acabo de levantarme, tengo media horita libre antes de empezar otro día de un sitio para otro sin parar.

Ayer por la noche escuché en un programa radiofónico historias jodidas de personas que andan recuperándose de traiciones sentimentales, malos temas de pareja, etc etc.

De todo eso concluí dos actitudes muy digamos generalizadas en ambos sexos, no quiero decir que esto sea así siempre por norma y en cada hombre/mujer, pero lo cierto es que el 99% de los del mismo sexo que llamaban al programa desde luego habían pasado por exactamente las mismas etapas.

De un lado ellas las chavalas después de llevarse un buen y contundente desengaño amoroso, atravesaban un efímero periodo de revolución (liberación) sexual, se liaban con diestro y siniestro hasta que después de pasado un tiempo sentaban cabeza al encontrar de pura casualidad a uno decente.

De otro ellos los chavales acentuaban más sus situaciones en el refugio hacia los amigos, drogas legales y alguno que otro ilegales, y tardaban bastante en volver a entablar una relación sentimental con alguien de media.

Los hubo casos extraños, seguro que estaréis pensando ¿qué es de esa gente que vuelve con ex parejas? Los hay, cuatro gatos que son los que yo denominaría "volver a tropezar en la misma piedra por cuarta vez". De todos mis amigos y conocidos hay algunas cosas que nunca lograré comprender. Por ejemplo cómo algunos de ellos son capaces de llevarse bien con ex novias o ex novios después de haber vivido situaciones digamos de amor intenso y haberse caído la relación. No sé, en mi caso al menos sería absolutamente incapaz de tener relación amistosa o de ningún tipo con ex novias, salvo con una de ellas con la que me llevo bastante bien.

Desprendí también otra cosa oyendo la radio, no sé si estoy equivocado fruto de un pensamiento absurdo o si es un amago de lucidez a primera hora de la mañana, pero me dio mucho la impresión de que la gente está desesperada por encontrar eso que se conoce como "alma gemela", lo cual no deja de ser obtuso e infantil... También noté mucha tendencia en algunos casi la mitad para tener pareja de continuo, lo cual también es una estupidez.

Cada día estoy más convencido de que las mejores parejas sentimentales de nuestra vida son aquellas que de ninguna manera buscamos y aparecen por una serie de casualidades, patadas de la vida que te va llevando de un lugar a otro. Aquellas que de algún modo u otro has ido tú a buscar - me estoy acordando de dos de mis ex novias concretamente - han resultado ser las más envenenadas, peligrosas e impulsivas de todas.

La noche simbolizaba en la literatura del romanticismo periodos de oscuridad interna, cuando estás jodido vamos... Por eso desde aquí os digo, que yo tengo claro después de algunos años de experiencia y ostias que me he llevado: Nunca me enamoraría de noche.